dinsdag 11 maart 2008

Lene en Noortje op bezoek

Rimpel Lena kwam langs midden januari! We zijn het nieuwe jaartje gaan vieren in Murchison Falls.
Ook Noortje kwam eind januari eens piepen! 't Werd bijkletsen tussen de zussen met een natje en een droogje!

Bezoek aan Kasambya Prison


Collega's!
Vorige week dinsdag (4/3/08) heb ik de gevangenis in Kasambya bezocht! We waren te gast bij Father Jjumba (parochiepriester van Kasambya) en hij had een bezoek voor ons geregeld (lees: hij had de gedetineerden bezoekers en een muziekinstallatie beloofd). Toen we aan de gevangenispoort aankwamen, gingen de deuren onmiddellijk open. Geen metaaldetectie, geen paspoortcontrole, GSM's of rugzakken mochten we rustig bijhouden. Tussen de tralies door zag ik de gedetineerden in fluo gele pakjes samentroepen op de koer. Toen we naar het centrum van de gevangenis werden geloodst, begon iedereen te klappen. De directeur heette ons welkom en schetste een beetje de geschiedenis van de gevangenis. Daarna gaf hij het woord aan ons. Ine vertelde waarom we in Oeganda waren en ik vertelde over mijn werk en onze gevangenis. Het was muisstil. Een oudere man, ook gedetineerd, vertaalde mijn Engels in het Luganda. Ik wist echt niet goed of de mannen begrepen waar ik het over had. Na mijn 'speech' heb ik gevraagd of er vragen waren. Amaai, dat duurde niet lang. Er kwam vanalles! Over het feit dat ze bijna geen contact hebben met hun familie, dat ze niet terug hun job bij de overheid kunnen innemen, dat het heel lang duurt vooraleer ze een proces krijgen (er stond in de krant dat er in de gevangenis in Kampala mensen vast zitten die reeds 7 jaar wachten op hun proces!!!!!!!!!), hoe ze contact moeten houden met hun kinderen enz. ... Het werd een zeer interessant gesprek en ik voelde het kriebelen om alles JWW'ers en PSD'ers hier aan het werk te zetten. Na de vragenronde, las een gedetineerde man een brief voor. Ze hadden die met alle gevangenen opgemaakt. Ik viel bijna achterover wat er gezegd werd... In naam van alle gevangenen werd er aan ons gevraagd of er geen oplossing of centen konden komen voor volgende zaken...
- een publieke telefoon zodat familie kon worden ingelicht van de detentie want vele families zijn niet op de hoogte
- matten voor iedereen want heel veel mensen slapen gewoon op de grond
- medicatie (de overheid voorziet hier niet in en heel veel mensen moeten hun Aidsremmers innemen maar die zijn niet voor handen ; stopzetting van de behandeling is echt niet goed)
- medische zorg bij malaria, luizen en schurft
- lakens
- stromend water (kan je je voorstellen dat je met 300 opgesloten zit en er geen stromend water voor handen is?!!!)
- reclassering (na het uitzitten van hun jaren, gaat de poort open en stap je naar huis)
Nadien kregen we een rondleiding. Ik zag de slaapzalen waar bijna 100 mannen opeen gepakt zaten. Het deed me denken aan de beelden in Schindlers' list. De voorraadkamer zit vol ratten waardoor heel veel voedsel verdwijnt. Bovendien wordt voedsel niet systematisch voorzien door de overheid dus moeten de gedetineerden zelf vanalles planten. Tijdens de rondleiding begon het heel hard te regenen en is er van 'muziek op de wandeling' niet veel in huis gekomen. Father Jjumba beloofde dat hij terug zou komen. Ine en ik zijn vertrokken met een knoop in onze maag en berekeningen in ons hoofd... hoeveel zouden 300 matten kosten en 300 lakens en ...
Hilde.

Ine werd een kwart eeuw!


Ine was op 6 maart, samen met Piet'n Vercruusse, jarig! Ze werd er 25 en dat hebben we op z'n Afrikaans gevierd: veel biertjes en eten!


Speciaal vanuit Kasambya en Hoima (beiden op 4 uur rijden van Bweyogerere): Osward, Bosco, Tom en Julius! Bedankt mannen voor de fijne avond en de leuke verrassing!







vrijdag 22 februari 2008

Onze laatste emailminuten spenderen we aan...

... een grappig weetje! Voor Valentijn werden Ine en Hilde overladen met cadeautjes: een echte roos, een plastiek roos en een bosje rozen in een kader. Daar bovenop een doos nep Ferrero Rocher en een fles lekkere rode wijn! Voor ons mag het altijd Valentijn zijn!

Enkele sfeerbeelden

Super koddig! Onze Ine met haar Afrikaanse granny! Maria-tje was echt weg van haar!!


Onze vriend Henri! Tijdens de week brave huisvader en harde werker ; in het weekend een fuifbeest!

Ine met haar vrienden Moses en Noa. Echte schatjes!

In scholen vind je heel vaak boodschappen terug op bomen en in perkjes. Hier een tip van de dag in de Nakasero school: SEX only in marriage! We leren hier zoveel bij!!!!!
Een uitzicht op een van de lakes in Fort Portal. Deze foto werd genomen tijdens een zeer gezellig moment! Kris, Joke en Ka waren toen op bezoek. We hadden een zeer boeiende babbel over relaties en seksualiteit met onze gids Mozes. Hilarisch wat die man te vertellen had!!!

Red red wine...

Hier zijn we weer!

Met Ine gaat alles zeer goed! 't Is hier vandaag ongeveer 35 graden, dit niet om jullie jaloers te maken maarop te warmen voor de zomer die er toch bijna aankomt,... We zijn deze week naar de supermarkt geweest en toen we buitenkwamen sprong er zeer gezwind een madam voor mijn neus. Ze vroeg me of er in mijn land medicijnen bestonden om de heupen breder te maken. Ik zeg: 'pardon?'. Ja, ze vond haar heupen te smal en dacht dat dat bij ons wel bestond. Ik heb haar gezegd dat ik dat nog nergens ben tegengekomen en als ze brede heupen wil, dat ze dan beter plastische chirurgie overweegt in plaats van een cremeke te smeren. Maar dat vond ze te gevaarlijk! Waarom worden die vragen toch nooit aan Hilde gesteld?! Maar bon, ze heeft wel voor de mop van de week gezorgd en wij hebben weer eens goed kunnen lachen!!! We zijn gisteren ook eens een bezoekje gaan brengen in een theater. En we hebben een kaartje kunnen bemachtigen voor het toneel van deze avond. Het stuk heet 'my valentine' en wordt wegens enorm succes verlengd! We zijn er bij en een verslag volgt zeker! Ik kijk er zeer naar uit! Toen we gisteren ons kaartje kochten mochten we ook onze plaats kiezen op een blad. Er stond nog niemand op!!! Maar gene paniek, iedereen koopt zijn kaartje op de avond zelf. 't Is te hopen voor hen, anders is het maar triestig verlengen voor 2 muzungu's.

Morgen komt UB40 optreden hier in Kampala. Ook dat konden we niet missen. Het hele land spreekt erover, op de radio kennen ze maar 1 groep meer, zalig! Dat wordt een feest, ik hoop wel dat ze ons zo niet op elkaar gaan pakken zoals we soms in een busje zitten. Maandag vertrekken we voor een week naar Kasese om training te geven. Ja, het is er toch nog eens van gekomen! Ik zie het ongeloofelijk zitten. We hebben ook een cursus in het verschiet van Right to Play. Dat is een NGO die oa in Uganda werkzaam is. Ze leert kinderen allerhande dingen via sport en spel, dingen waar wij in de chiro ook achter staan. Er zal waarschijnlijk een samenwerkingsverband ontstaan tussen deze organisatie en Xaveri en daar zijn we ontzettend tevreden over! Ik wil jullie ook nog even mee geven dat Hilde en ik een reisje naar Tanzania gepland hebben. We vertrekken op 8 mei naar Zanzibar, gaan van daaruit naar Dar Es Salaam, om op 25 mei terug naar Uganda te komen. Ole, ik kijk er al geweldig naar uit! Vele dikke kussen en tot later! Ine-x-

Lene en Noor op bezoek







VERSLAG VAN 11 FEBRUARI 2008

Hallo allemaal!
Het is eventjes geleden. Ondertussen zijn Leen en mijn zus hier geweest en zijn ze alle twee alweer veilig in het Belgenlandje.Wat is er ondertussen allemaal gebeurd? Dag 1 voor Noor: er was een graduation party waar we op uitgenodigd waren en wij er dus naartoe. De avond was nog maar goed begonnen of Noor had al touch. Ze was al bijna getrouwd en we hebben dan ook alle nodige middelen moeten inzetten om hem de rest van de avond bij haar uit de buurt te houden. Hilde heeft enorm veel aanbidders in de catergorie derde leeftijd! Zij is de hele avond door een zestiger achtervolgd geweest. Hij danste zich krom voor haar en viel steeds weer op zijn knieen in de hoop dat ze op zijn smeekbede in zou gaan. Dit alles kon Hilde echter niet bekoren. Op het eind van de avond kreeg ze zijn naamkaartje met de volgende woorden: please, call me, I love you!!! Hilde twijfelt nog steeds of ze hem al dan niet zal bellen! Na de graduation hebben we het feest verder gezet in 'club Volts'. Noor haar aanbidder was ons gevolgd naar daar en binnen stonden er haar nog enkele op te wachten. De grootste gelukzak heeft even aan haar vingers mogen zuigen,... Voor meer details stuur ik je graag door naar mijn zusje! We zijn ook op safari geweest (zonder Hilde) en hebben een leeuwin met haar 6 jongen gezien. Zeer de moeite en het werd helemaal straf toen we de hobbelige steppe opreden om hen te achtervolgen. Wat later zijn we ook uit het busje gestapt om een kudde giraffen van dicht te fotograferen, als echte ontdekkingsreizigers door het lange gras, met het fototoestel in aanslag. En wat voor een toestel, Noor met haar voorhistorisch wegwerptoestel en Lene met een super zoem op haar digitale bakje.Na het safaripark zijn we even onze vrieden gaan bezoeken in Hoima. Daar hebben ze ook even een glimp kunnen opvangen van father Mike (jaja, de zotte pastoor). Op zondagavond was er karaoke. Wij noemen zoiets playback show, maar laat ik het niet over details hebben. Om beurt kwamen mensen daar het beste van zichzelf geven in aangepaste (of iets minder aangepaste) pakjes. Als mensen dat dan goed vinden, geven ze geld. Zo zagen we een zwangere vrouw met amper kleren aan een spagaat doen (!), een echte boysband zoals we die niet meer te zien krijgen sinds de back street boys en zelfs cowboys. Met die laatste heb ik een dansje moeten doen op het podium. Hij kwam mij halen om mee te doen. Natuurlijk kon ik geen nee zeggen, tot groot vermaak van het publiek! Ik heb er zelfs geld mee verdiend. 't Is een idee voor een carriere wissel! We hebben door wat rond te reizen ook wat uren in de taxi versleten. Dit was Lene haar favoriete terrein. Zo heeft er tijdens een rit een jongentje op haar voet geplast (pittig detail: er is absoluut geen plaats om je voet te verschuiven wegens te veel volk in de taxi), is ze eens uit de taxi gekomen met een olifantenpoot (zo dik als iets, maar 't was vlug genezen), maar de laatste rit spant de kroon. We waren op weg naar de luchthaven als er plots 2 politiemannen en een gehandboeide dief in de taxibus komen zitten. De dief neemt plaats naast Lene en de agenten voor hen. Wij schieten natuurlijk in de lach! Lene verplaatst haar rugzak zeer 'subtiel' naar de andere kant en hangt zelf plots ook verdacht schuin. Ze zitten nog geen 2 minuten op de bus of er moet iemand uit. De dief mag natuurlijk niet uitstappen om de ander te laten passeren en neemt dus plaats op de schoot van de flik, ik kon niet meer... Bij het terug innemen van de plaatsten zit de flik met het dossier naast Leen. Wat hij precies had gedaan weten we niet, maar wel dat hij 17 jaar was en nog zo van die details als zijn naam en adres...
That's all folks!
Kus, Ine-x-