Hier is onze fameuze kast!! Ole, het is gelukt!!! Ik heb ze wel niet kunnen draaien, dus je zal je hoofd moeten draaien.
dinsdag 23 oktober 2007
de kast
Hier is onze fameuze kast!! Ole, het is gelukt!!! Ik heb ze wel niet kunnen draaien, dus je zal je hoofd moeten draaien.
maandag 15 oktober 2007
druk drukker drukst
Vorige week was zowat de drukste week ooit! Maandag zijn we naar den bureau geweest en voor de andere dagen was er een zeer logische uitleg om thuis te blijven, zoals, independance day, uitslapen van het feestje ter gelegenheid hiervan, Ben moet studeren voor examen, suikerfeest van de moslims (dat is hier een nationale feestdag) Daar is het weekend, maar dan valt er te werken. Ons niet gelaten.
Onze vrije dagen hebben trouwens zeer nuttig weten op te vullen. Na de huishoudelijke taken hebben we voor tourist gespeeld, boekenwinkel bezocht, filmpje meegepikt, souveniers gaan kiezen om dan ooit te kopen,...
Zaterdag hadden we vergadering. Gelukkig waren we volledig ontstrest tijdens de week want dat was echt niet te doen!!
Zondag weer chiro gaan geven en een Vlaamse priester ontmoet. Een heel grappige meneer, die een verhaal op zijn eigen verdient.
Er zijn drukkere tijden in aantocht, laten we hopen dat we het aankunnen :)
Onze vrije dagen hebben trouwens zeer nuttig weten op te vullen. Na de huishoudelijke taken hebben we voor tourist gespeeld, boekenwinkel bezocht, filmpje meegepikt, souveniers gaan kiezen om dan ooit te kopen,...
Zaterdag hadden we vergadering. Gelukkig waren we volledig ontstrest tijdens de week want dat was echt niet te doen!!
Zondag weer chiro gaan geven en een Vlaamse priester ontmoet. Een heel grappige meneer, die een verhaal op zijn eigen verdient.
Er zijn drukkere tijden in aantocht, laten we hopen dat we het aankunnen :)
wastje doen
Zoals jullie al wel weten zijn wasmachines hier nog zeer verre toekomstmuziek. Maar niet getreurd, de handwastjes lopen hier vlot. Ale, 't is te zeggen, onze wast van vorige week was een moeilijke bevalling. We wilden ze dinsdag doen, maar de buurjongen had beslist om ook op die dag het gras af te doen. Ze doen dat hier met zo'n lang mes, het gras en de aarde vliegen in het rond en dat is toch niet zo ideaal om je wast boven te hangen. De dag erna dan, oei het gras is half gedaan en hij zal dat waarschijnlijk vandaag afwerken, ook niet dus. Donderdag, aha ideaal, schoon weer, kort gras en we zijn vertrokken. Het was een grote was maar uiteindelijk toch alles net op den draad gekregen. Een nadeel, onze poezelige handjes liggen helemaal open van het schuren en pieken dat dat doet. Als we zijn goed en wel klaar zijn begint het te overtrekken... We denken dat het wel overwaait en laten de wast hangen. Binnenhalen kunnen we toch niet, er is geen plaats om alles te hangen. Het begint daar te stortregenen, niet te doen. Onze wast is nog natter dan toen ze juist uit de bassin kwam. Och ja, binnen halen kan ook niet meer, het zal wel drogen als het stopt met regenen. 's Avonds om 22.00u is alles nog kleddernat en we besluiten om het een nachtje buiten te laten hangen. Als we 10 min in ons bed liggen belt de huisbaas, het zou toch beter zijn als we de was binnen nemen, je weet nooit wie deze nacht eens rond ons huis komt kijken of er iets te rapen valt. Tja ons onderbroeken zijn natuurlijk hoogst interessant...
De vrijdag, eertse werk, ons nat gerief terug aan den draad en wachten om het huis te verlaten tot het droog is. Daarna met een gerust hart wegblijven tot een gat in de nacht...
De vrijdag, eertse werk, ons nat gerief terug aan den draad en wachten om het huis te verlaten tot het droog is. Daarna met een gerust hart wegblijven tot een gat in de nacht...
zaterdag 6 oktober 2007
Nog een weetje of 2
We hebben een top 3 van onze favoriete gerechten en willen die aan jullie meegeven.
1. bananenbeignets (goed rijpe bananen insmeren met een mengsel van bloem en water en bakken in frituurvet, heerlijk!!!)
2. bananenkoekjes (Kasava-bloem, bananen en siuker samen mengen tot een deeg en ook bakken in frituurvet)
3. gebakken aubergines (aubergines gebakken in boter in de pan)
Het zijn niet meteen de meest calorie-arme gerechten, maar ze zijn overheerlijk! Zeker eens proberen zouden wij zo zeggen!!
Er is een journalist opgepakt omdat hij in de krant een artikel over het leger had gezet. Hij zei dat alle grote meneren bij de politie getraind werden door het leger. Deze beide instanties beweerden uiteraard het tegendeel. Hij is opgepakt omdat hij zogezegd leugens schreef, maar hij kon heel veel dingen aanhalen om zijn gelijk te bewijzen. Na een dag is hij voorwaardelijk vrijgelaten, maar hij riskeert een straf van 3 jaar cel en/of een boete van een hele hoop shilling. En dan zeggen ze hier dat er een grote persvrijheid is. Jaja, zolang je niet tegen de president zijn schenen schopt!!!
1. bananenbeignets (goed rijpe bananen insmeren met een mengsel van bloem en water en bakken in frituurvet, heerlijk!!!)
2. bananenkoekjes (Kasava-bloem, bananen en siuker samen mengen tot een deeg en ook bakken in frituurvet)
3. gebakken aubergines (aubergines gebakken in boter in de pan)
Het zijn niet meteen de meest calorie-arme gerechten, maar ze zijn overheerlijk! Zeker eens proberen zouden wij zo zeggen!!
Er is een journalist opgepakt omdat hij in de krant een artikel over het leger had gezet. Hij zei dat alle grote meneren bij de politie getraind werden door het leger. Deze beide instanties beweerden uiteraard het tegendeel. Hij is opgepakt omdat hij zogezegd leugens schreef, maar hij kon heel veel dingen aanhalen om zijn gelijk te bewijzen. Na een dag is hij voorwaardelijk vrijgelaten, maar hij riskeert een straf van 3 jaar cel en/of een boete van een hele hoop shilling. En dan zeggen ze hier dat er een grote persvrijheid is. Jaja, zolang je niet tegen de president zijn schenen schopt!!!
Te koop op bestelling
We hebben hier het plaksel van de eeuw gevonden. Het betreft een tube lijm met als naam STIKI STIK. Het komt uit Zuid-Afrika en dit staat te lezen op de achterzijde:
"Plak vinnig sonder gemors. Geen moeite. Geen rimpels. Geen riffels. Plak papier, karton, geskenk-papier ens. Ideaal virskool-temas, plakboeke, foto-albums. Net die ding vir die huis, kantoor of skool! Gebruik: Draai basis om gom te laat uitkom. Plaas doppie terug na gebruik"
Deze pritt-vervanger is te koop in reeksen van 10. De stik zelf ziet eruit als een dikke bruine wijngaardslak en leent zich uitstekend voor allerhande plakwerk. Over de prijs valt te onderhandelen. Bestellingen kunnen vanaf vandaag geplaatst worden op de blogspot.
"Plak vinnig sonder gemors. Geen moeite. Geen rimpels. Geen riffels. Plak papier, karton, geskenk-papier ens. Ideaal virskool-temas, plakboeke, foto-albums. Net die ding vir die huis, kantoor of skool! Gebruik: Draai basis om gom te laat uitkom. Plaas doppie terug na gebruik"
Deze pritt-vervanger is te koop in reeksen van 10. De stik zelf ziet eruit als een dikke bruine wijngaardslak en leent zich uitstekend voor allerhande plakwerk. Over de prijs valt te onderhandelen. Bestellingen kunnen vanaf vandaag geplaatst worden op de blogspot.
wij gingen eens sjiek shoppen ...
Dinsdag zijn we na het werk naar de shoprite geweest. Dat is een grootwarenhuis zoals we het allemaal kennen. We hadden niet zoveel geld bij maar Hilde was ervan overtuigd dat we met visa konden betalen, dus gingen we ervoor!! Met de kar door alle gangen, vooral om te verwateren maar ondertussen zagen we ook wat ze hadden. Zo ontdekten we dat ze Nutella hadden, wat een feest! We kunnen ook eens choco op onze boterhammen doen!!! We kochten vers fruit, yogurt, kaas, muizenvallen, koekjes en nog meer van wat we anders niet vinden. Maar natuurlijk ook niet te veel want anders zijn we die decadente blanken en dat kan toch in geen geval!!!
Aan de kassa hadden ze natuurlijk geen visa en wij geen geld genoeg. BESCHAMEND! Misschien lukt het met dollars, hoopten we. Maar nee, ze kenden de koers niet en vroegen meer dan het dubbel. We hadden maar een keuze, Ine bleef bij de zakken staan en Hilde zocht een automaat in de buurt. Na de langste 10 min ooit was Hilde daar terug met cash shillings. We hebben nog nooit zo snel betaald en weggelopen! We gingen eens de groten afhangen in de plaatselijke GB, sante.
Gelukkig was het de lekkerste kaas die we ooit aten!!
Aan de kassa hadden ze natuurlijk geen visa en wij geen geld genoeg. BESCHAMEND! Misschien lukt het met dollars, hoopten we. Maar nee, ze kenden de koers niet en vroegen meer dan het dubbel. We hadden maar een keuze, Ine bleef bij de zakken staan en Hilde zocht een automaat in de buurt. Na de langste 10 min ooit was Hilde daar terug met cash shillings. We hebben nog nooit zo snel betaald en weggelopen! We gingen eens de groten afhangen in de plaatselijke GB, sante.
Gelukkig was het de lekkerste kaas die we ooit aten!!
Hey muzungu (*)!
De voorbije week is dol geweest! Niet zozeer omdat we hier zwaar moeten werken maar wel omdat er vanalles te beleven is geweest!
Zondag hadden we onze vuurdoop bij de Xaverigroep van Kabogga. Da's een afdeling binnen een internaat. Meer begoede kinderen gaan op internaat en dit gedurende 3 maanden om een trimester af te werken. Daarna gaan ze enkele weken naar huis om dan een volgend trimester les te volgen. Kabogga heeft dus een Xaverigroep. Tussen de rijst en de bananen door kregen we te horen dat we bij ons bezoek ook zelf 'training' moesten geven. Na wat vissen kregen we te horen dat het om een jongensgroep ging, 9 - 14 jarigen, en dat ze met een 30-tal zijn. En of we ook wat social skills konden geven... Amaai, hoe doen we da?!!! Misschien konden we iets doen rond EHBO ofzo, stelde Ben voor. We hebben toen een programma ineen gestoken, vol spelletjes waar je geen materiaal voor nodig hebt (want dat is niet voor handen). De social skill lieten we vallen. Toen we per busje aankwamen in Kabogga, werden we met open armen en thee ontvangen. Na een half uurtje keuvelen met de broeders (hun orde staat in voor de school en het internaat), was het showtime. We werden meegenomen naar de tuin waar er geen 30 maar 71 sloebers op ons zaten te wachten. Toen ze ons zagen, begonnen ze te klappen. In en ik waren overweldigd! Ten eerste door het applaus en ten tweede door het grote aantal kinderen dat daar voor ons op stoelen zat! Er volgde een hele officiele bedoening met begroeting, openingsspeech, enz... Dingen die wij echt niet gewoon zijn ('t is echt maf om die jonge ventjes zo'n speeches en begroetingen te zien doen). Ik wist echt niet waar ik het had. Toen dit voorbij was, hebben we eens diep in en uit geademd en zijn we er ingevlogen zoals we dat in de Chiro kennen! De gasten vonden het echt plezant ook al duurde het erg lang vooraleer ze alles begrepen (telefoontje, kiekeboe, zot konijntje, aaaaaa, zakdoekje leggen, blieblauwblomme,... is compleet nieuw voor hen). We zijn geeindigd met een liedje 'en de krokodil en de orang oetang enz...'. We hadden zelfs een Engelse versie en die viel erg in de smaak. We namen afscheid met een nieuwe hit en de belofte dat we zeker nog eens gingen langskomen. Om te bekomen van deze belevenis zijn we een pint gaan halen. Eigenlijk was dit voor Ine geen goed idee. Ze was 's morgens al eens gevallen (met een modderbeen en roeste rok tot gevolg) en 's avonds is ze, op weg naar huis, dan nog den dijk ingesukkeld.
Maandagmorgen is het om 4u00 beginnen gieten! Ons dorp veranderde in Torhout-Werchter van vele jaren terug (de dertigers onder ons zullen zich dat wel nog herinneren)! Wat een taferelen!
Dinsdag hadden we ons shopriteverhaal (zie het verslag van Ine hieronder) en een nieuw house animal. Deze keer betrof het een haan (Ben had die gekregen van zijn vader) die, vastgebonden aan de poten, in een hoek van onze keuken de nacht heeft doorgebracht. Het beest was geen lang leven als house animal beschoren want de volgende morgen, na enig gekraai, lag hij al in de pot en onze tuin vol bloed.
Gisteren, na het werk, zijn we naar een fair trade beurs geweest met producten uit Tanzania, Kenia en Oeganda. We zagen een natuurlijkvriendelijke variant voor onze kerosinevuurtjes en hopen binnenkort er eentje in huis te halen. Er waren ook heel veel projecten die de kans hadden hun werking voor te stellen. Interessant! Het liep tegen de avond aan toen we er nog een pint gingen drinken. En toen is het uit de hand gelopen... De muziek stond vollen bak, hier en daar begonnen er al enkelen met hun heupen te wiegen en ik kon het ook niet laten. Alle ogen natuurlijk op de twee muzungu's gericht en hopla, de party kon beginnen! Iedereen uit de stoel en shaken geblazen (en dan nog het liefste met hun kont tegen die van ons) ! Het werd nog erger toen een plaatselijke danser plots vooraan Michael Jackson stond na te bootsen (moonwalk en alles erop en eraan). Ik ben op den duur achter nen stoel gekropen omdat ik de hoeveelheid billen en ook borsten niet meer aankon! Ine stond me zwaar uit te lachen. Na een uurtje zijn we weggevlucht nadat Ine haar telefoonnummer had achtergelaten. Vannacht waren er al verschillende oproepen en de telefoon blijft rood aanlopen. Wie zou er nu aan het lachen zijn?!!!!!!
Vanavond is er een Belgische avond in een Belgisch restaurant. Ben benieuwd wat dat gaat worden. En morgen zijn we uitgenodigd op een parochiefeest dat - natuurlijk- begint met een eucharistieviering (deze keer zit het er na 2u1/2 op!). Er zullen ondertussen ook 4 koppels trouwen. Daarna moeten we naar een 'afstudeerfeest' van Teddy haar broer (zij is lid van het nationaal team van Xaveri). Maar daarover meer de volgende keer!
Groetjes van ons allebei!
Ine en Hilde x.
(*) Dit roepen ze naar ons als we door het dorp wandelen of zo worden we aangesproken door mensen als ze ons iets willen verkopen ; het betekent: hey witten (als algemene term voor Europeanen en Amerikanen waarvan ze denken dat die steenrijk zijn ; niet denigrerend bedoeld). Ze schrikken als we hen dan in het Engels aanspreken. Om te plagen roepen we dan terug 'hey African' of 'where muzungu?'. Hilariteit alom!
Zondag hadden we onze vuurdoop bij de Xaverigroep van Kabogga. Da's een afdeling binnen een internaat. Meer begoede kinderen gaan op internaat en dit gedurende 3 maanden om een trimester af te werken. Daarna gaan ze enkele weken naar huis om dan een volgend trimester les te volgen. Kabogga heeft dus een Xaverigroep. Tussen de rijst en de bananen door kregen we te horen dat we bij ons bezoek ook zelf 'training' moesten geven. Na wat vissen kregen we te horen dat het om een jongensgroep ging, 9 - 14 jarigen, en dat ze met een 30-tal zijn. En of we ook wat social skills konden geven... Amaai, hoe doen we da?!!! Misschien konden we iets doen rond EHBO ofzo, stelde Ben voor. We hebben toen een programma ineen gestoken, vol spelletjes waar je geen materiaal voor nodig hebt (want dat is niet voor handen). De social skill lieten we vallen. Toen we per busje aankwamen in Kabogga, werden we met open armen en thee ontvangen. Na een half uurtje keuvelen met de broeders (hun orde staat in voor de school en het internaat), was het showtime. We werden meegenomen naar de tuin waar er geen 30 maar 71 sloebers op ons zaten te wachten. Toen ze ons zagen, begonnen ze te klappen. In en ik waren overweldigd! Ten eerste door het applaus en ten tweede door het grote aantal kinderen dat daar voor ons op stoelen zat! Er volgde een hele officiele bedoening met begroeting, openingsspeech, enz... Dingen die wij echt niet gewoon zijn ('t is echt maf om die jonge ventjes zo'n speeches en begroetingen te zien doen). Ik wist echt niet waar ik het had. Toen dit voorbij was, hebben we eens diep in en uit geademd en zijn we er ingevlogen zoals we dat in de Chiro kennen! De gasten vonden het echt plezant ook al duurde het erg lang vooraleer ze alles begrepen (telefoontje, kiekeboe, zot konijntje, aaaaaa, zakdoekje leggen, blieblauwblomme,... is compleet nieuw voor hen). We zijn geeindigd met een liedje 'en de krokodil en de orang oetang enz...'. We hadden zelfs een Engelse versie en die viel erg in de smaak. We namen afscheid met een nieuwe hit en de belofte dat we zeker nog eens gingen langskomen. Om te bekomen van deze belevenis zijn we een pint gaan halen. Eigenlijk was dit voor Ine geen goed idee. Ze was 's morgens al eens gevallen (met een modderbeen en roeste rok tot gevolg) en 's avonds is ze, op weg naar huis, dan nog den dijk ingesukkeld.
Maandagmorgen is het om 4u00 beginnen gieten! Ons dorp veranderde in Torhout-Werchter van vele jaren terug (de dertigers onder ons zullen zich dat wel nog herinneren)! Wat een taferelen!
Dinsdag hadden we ons shopriteverhaal (zie het verslag van Ine hieronder) en een nieuw house animal. Deze keer betrof het een haan (Ben had die gekregen van zijn vader) die, vastgebonden aan de poten, in een hoek van onze keuken de nacht heeft doorgebracht. Het beest was geen lang leven als house animal beschoren want de volgende morgen, na enig gekraai, lag hij al in de pot en onze tuin vol bloed.
Gisteren, na het werk, zijn we naar een fair trade beurs geweest met producten uit Tanzania, Kenia en Oeganda. We zagen een natuurlijkvriendelijke variant voor onze kerosinevuurtjes en hopen binnenkort er eentje in huis te halen. Er waren ook heel veel projecten die de kans hadden hun werking voor te stellen. Interessant! Het liep tegen de avond aan toen we er nog een pint gingen drinken. En toen is het uit de hand gelopen... De muziek stond vollen bak, hier en daar begonnen er al enkelen met hun heupen te wiegen en ik kon het ook niet laten. Alle ogen natuurlijk op de twee muzungu's gericht en hopla, de party kon beginnen! Iedereen uit de stoel en shaken geblazen (en dan nog het liefste met hun kont tegen die van ons) ! Het werd nog erger toen een plaatselijke danser plots vooraan Michael Jackson stond na te bootsen (moonwalk en alles erop en eraan). Ik ben op den duur achter nen stoel gekropen omdat ik de hoeveelheid billen en ook borsten niet meer aankon! Ine stond me zwaar uit te lachen. Na een uurtje zijn we weggevlucht nadat Ine haar telefoonnummer had achtergelaten. Vannacht waren er al verschillende oproepen en de telefoon blijft rood aanlopen. Wie zou er nu aan het lachen zijn?!!!!!!
Vanavond is er een Belgische avond in een Belgisch restaurant. Ben benieuwd wat dat gaat worden. En morgen zijn we uitgenodigd op een parochiefeest dat - natuurlijk- begint met een eucharistieviering (deze keer zit het er na 2u1/2 op!). Er zullen ondertussen ook 4 koppels trouwen. Daarna moeten we naar een 'afstudeerfeest' van Teddy haar broer (zij is lid van het nationaal team van Xaveri). Maar daarover meer de volgende keer!
Groetjes van ons allebei!
Ine en Hilde x.
(*) Dit roepen ze naar ons als we door het dorp wandelen of zo worden we aangesproken door mensen als ze ons iets willen verkopen ; het betekent: hey witten (als algemene term voor Europeanen en Amerikanen waarvan ze denken dat die steenrijk zijn ; niet denigrerend bedoeld). Ze schrikken als we hen dan in het Engels aanspreken. Om te plagen roepen we dan terug 'hey African' of 'where muzungu?'. Hilariteit alom!
Abonneren op:
Posts (Atom)
